Inleiding

Ga er maar aan staan. Als het bestuur van VV Neerbeek besluit om iemand de opdracht geeft om over de historie van het voetbal in Neerbeek  te schrijven. Dus; de voetbalclub van toen en nu zo moest de titel luiden…

Met nu wordt bedoelt de laatste 25 jaar en met toen wordt bedoelt de begin jaren 1924 bijna  een eeuw geleden. Dat leek mij het meest interessantste om dat op papier te krijgen. Dus: Iets over de voetballers  van voor en direct na de Tweede Wereld oorlog.  Twee episodes die iedereen wel zal aanspreken in onze gemeenschap.

Om alles op een rijtje krijgen is het grootste probleem. Gelukkig waren nog enkele oud-leden van toen in leven en beschikten zij over leuk materiaal vanuit die tijd. Sommigen wisten over de vervlogen voetbaljaren noch wel het een en ander te vertellen. Soms liepen hun meningen wel eens uiteen of zullen ze elkaar overlappen. Het is moeilijk om alles in de juiste proporties te krijgen. Desondanks zijn we er redelijk in geslaagd om een verhaal over toen en nu te realiseren.

Zo gaat onze dank uit naar hen, waarvan inmiddels enkele  zijn overleden,  die ons aan  foto’s en anekdotes hebben geholpen. Huub Schins, Wil Luten,  Fer Dohmen, Harry Ubben, Lambert Proosten,  Marcel Lemeer, Bert Hoppers. Vooral zijn bijdrage puilde uit van informaties.  Dan de vrouwen Anna Dohmen, Truija Dohmen, Tien Senden Franssen, Gerrie van Lierop, Cor Sep en Netta van Eijs-Franssen.

Zo haalde Huub Schins de zolder overhoop en kwam hij met een rijkelijk gevuld plakboek met kostbaar materiaal voor de dag. Bovendien was hij in zijn jeugd de enige speler van VV Neerbeek die in een vertegenwoordigend elftal uitkwam. Hij speelde in het Limburgse afdelingselftal tegen Belgisch Limburg. Een selectie van Fortuna  ’54 en om de Moorman beker in het Brabantse maakte hij ook enkele wedstrijden. Huubke stond als linksbinnen in een vijfmans voorhoede opgesteld.  Daarom onder het motto: Neerbeek van Toen.

We gaan ervan uit dat dit op zijn plaats is. Er zullen zeker hiaten  in voorkomen. Duidelijk is dat er rondom de voetbalclub Neerbeek ook toen, zoals nu, turbulentie was. Neerbeek kwam, Neerbeek ging en Neerbeek kwam en bleef: zo konden we  de titel van het verhaal ook omschrijven. Even raakte het voetbal in ons kerkdorp in de vergetelheid. Dat was na de Tweede Wereld oorlog en na de fusie met handbalvereniging Blauw-Wit. Een fusie die al heel snel een doodgeboren kind bleek te zijn. In 1978 werd weer een nieuwe start gemaakt en ook nu weer kon Neerbeek in 1997 ternauwernood  aan een fusie en aan een voortijdig einde ontsnappen. Er was aangedrongen op een fusie met VV Caesar. Wie, wie inspireerde tot deze (wan)daad, laten we er buiten. Wel moeten we vermelden dat diegene die VV Neerbeek toen hebben gered een dikke pluim verdienen.

Voetbal herleeft

Leuk is het te weten hoe voetbalde het VVN van toen?  Dan praten we over 1924, toen de spelers niet gestoken waren  in de modieuze kleren  zoals vandaag te dag de sportoutfit is. In die jaren speelden de jongens in broeken die reikten tot over de knieën en deden denken aan  ruime onderbroeken  uit oma’s tijd.  Zonder handschoenen stond de keeper  onder de lat. Met een aller daagse pet op zijn kruin die afweek van de hedendaagse kleding.  Niemand kende de knie en scheenbeschermers. De bekende ‘schwalbe’ was helemaal niet bekend.  En de bekende elleboog ontbrak gelukkig. Neen; fris van de lever. Echt  mannenvoetbal. Zonder al die theater werd er gespeeld, althans als we de oude rotten mochten geloven. Toen was voetbal, heel gewoon voetbal. Duidelijker kan het niet.